شاه جان ها شمس تبریزیست و این دم آن اوست

عاشقان لاغر تن خود را چو برگ که کنید

در خمار چشم مستش چشم ها روشن کنید

وز برای چشم بد را ناله و آوه کنید

رخ بدو آرید و خود را جمله مات شه کنید