سراسر شب من قصه مصیبت بود

سکوت سرب گدازنده بود و جان فرسود

میان وحشت من یک پرنده پر نگشود

نه بال کبوتر فغان جغد ای کاش

صدای سرزنش ذهن در سکوت گذشت

سکوت سکوت سکوت

مگر صدای من از قعر چاه می آمد ؟