بر بهار جان فزا زنهار تو جرمی منه

علتی باشد که آن اندر بهاران بد شود

گر زمستان بد بود اندر بهاران صد شود

علت ناصور تو گر زانک گرگ و دد شود

هر درخت و باغ را داده بهاران بخششی

هر درخت تلخ و شیرین آنچ می ارزد شود