تو ای که سیر در آفاق روح می کردی

چه مهربان بودی وقتی که شعر می خواندی

چه مهربان بودی وقتی دروغ می گفتی

چگونه نفس تو رادر حصار خویش گرفت

چه شد

چه شد که سخن از شکست می گویی

تو ای که صحبت