ز آب چشمه شراب شفا بنوشانیم

بیا که سبزه آندشت را لگد نکنیم

و خواب راحت پروانه را نیاشوبیم

گیاه تشنه لب دشت را به شادابی

بیا بیا برویم

و مهربانی خود را به خاک عرضه کنیم

که دشت تشنه عشق است و شهر بیگانه