و در سکوت کویری در این شب شفاف

که بال شب پره در گرد شعله خواهد سوخت

کنون به دوست بگویید

شراب را بردار

به باغ پسته نگاهی ز روی رحمت کن

به یاد روی که این جام باده را نوشی

اگر که پسته این شهر خوب خندان است