ز هر که می شنوم داستان پرهیز است

لبم به جام و سرشکم به جام م یلغزد

تهی ز باده و از اشک جام لبریز است

به هر که می نگرم غرق بدگمانیهاست

ز لاله زار جهان بوی داغ می اید

به جویبار دود خون چهوحشت انگیز است

همیشه کشور دارا خراب از اسکندر