بهر کجا کهروی آسمان بلاخیز است

از آنچه رفت به ما هیچ جای گفتن نیست

چرا ؟ که در پس دیوار گوشها تیز است

کدام نقطه دمی امن می توانی زیست

چنان شکست زمانه پرم که پندارم

شکنجه های تو بر من محبت آمیز است

من و مضایقه از جان ؟ تو آنچنان خوبی