بیا که پنجره رو به صبحدم باز است

ز شب هراس مدار این هنوز آغاز است

چو آفتاب درخشان چه خوش درخشیدی

طلوع پاک تو در شب قرین اعجاز است

تو مهربانی خود را نثار من گردان