دانم دگر تو بازنخواهی گشت

آنگه مرا رها شده از من

راهی کوه قاف نخواهی کرد ؟

بیهوده انتظار تو را دارم

هر چند اینجا بهشت شاد خدایان است

بی تو برای من

این سرزمین غم زده زندان است