که سرنشناس و پا نشناس

چو آب چشمه ساران روان نوشید

مگر گلهای سرخ باغ ریگ آباد

در عطر تن غوطه ور گشتند

از خود بی خبر گشتند

مگر دست سپید تو

تن سبز چناران بلند باغ حیدر را نوازش کرد