نسیم سرد گستاخ از سر زلفت

تن سبز چناران بلند باغ حیدر را نوازش کرد

که می شنگند و می رقصند و می خندند

مگر ناگاه

چه می گویی ؟

تو و انکار ؟

تو را بر این وقاحتها که عادت داد ؟