چناران بلند باغ حیدر را

اما خنده بر لب با تو گویم

اضطرابم نیست

مگر دیگر من و این خاک وای از من

تبر باران من در خاک خواهد کرد

نسیم صبحگاهی جان ز دست من نخواهد برد

ترحم کن نه بر من