سرو اندام تو با آنهمه پیچ

کاش آن آینه ای بودم من

که به هر صبح تو را می دیدم

می کشیدم همه اندام تو را در آغوش

آنهمه تاب

آنگه از باغ تنت می چیدم

گل صد بوسه ناب