گاهگاهی که دلم می گیرد

سوخت از ریشه و خاکستر کرد

غرق درحیرتم از اینکه چرا

مانده ام زنده هنوز

پیش خود می گویم

آن که جانم را سوخت

یاد می آرد از این بنده هنوز