اشکم از دیده نریخت

چون نمردم هستم

پیش چشمان تو شرمنده هنوز

گرچه از فرط غرور

بعد تو لیک پس از آنهمه سال

کس ندیده به لبم خنده هنوز

گفته بودند که از دل برود یار چو از دیده برفت