چنین که گشته عسس سخت سرگران با من

رسد همیشه به فریاد باده نوشان حق

بگفت این سخن آن میر می کشان با من

بساط خویش به جای دگر برم زین شهر

شرار شوق تو در دل نمی شود خاموش

هنوز یاد تو این یاد مهربان با من

دلم گرفت از این لحظه های تنهایی