از یاد روزگار فراموش شد حمید

چون شمع نیمسوخته در رهگذار باد

از خشم پرخروش تو خاموش شد حمید

نی اهرمن به یاد وی و نه فرشته ای

بگشای لب بگوی حدیثی ز شور عشق

سر تا به پا به گفته تو گوش شد حمید

با چشم نیم مست تو جای سوال نیست