چو در این چشم درآید شود این چشم چو دریا

بگه آید وی و بی گه نه همه در سحر آید

تو مراقب شو و آگه گه و بی گاه که ناگه

مثل کحل عزیزی شه ما در بصر آید

چو به دریا نگرد از همه آبش گهر آید

نه چنان گوهر مرده که نداند گهر خود

همه گویا همه جویا همگی جانور آید