می سازد لانه با هزار ترانه

سر زده بر بامهای کاگلی ما

بال فرو می کشد به جستن لانه

می ریزد پایه ای به قالب یک جان

می اید می رود تلاش و تکاپوست

مرغ هیاهوگر بهار پرستوست

روزی هم در غروب سرد که روید