مرغ هیاهوگر بهار پرستوست

می ریزد پایه ای به قالب یک جان

می سازد لانه با هزار ترانه

می اید می رود تلاش و تکاپوست

روزی هم در غروب سرد که روید

لاله پر گستر کرانه مغرب

چلچله ها می پرند از لب این بام