چلچله ها می پرند از لب این بام

مرغ هیاهوگر بهار پرستوست

روزی هم در غروب سرد که روید

لاله پر گستر کرانه مغرب

بال کشان دور می شوند از این شهر

داغ سیه می نهند بر ورق شام

قلب من ! ای گرمسیر مهر پرکن