من به خود در خواب می تابم

قدر برآرد کوه یکتایی که سر می سود بر افلاک

مردم بی چهره پا کوبان و وحشتناک می رقصند

پیش می ایند با آهنگ طبل قلبشان بی باک می رقصند

منهراسان چشم می بیندم درون خواب می خوابم

باز می بینم

یک به یک از طاق ضربی کاشی گلدار می ریزد