تا جدا گردد شاید از این

کاش بتوانی و بیدار کنی

این بدافتاده پیچان در خویش

که در آغوش گرفته است زمین را و رخ آلود به خاک

تارهایی که تنیده است به تن وحشتناک

مثل آن است که زیر لگد افتاده و درد

می درد پوست او را از هم