قلمستان تنهاست

با دم باد که می پوید بیهوده به دور و بر او

با تن تنبل ابر

که چه بی حاصل می اندازد سایه بر روی سر او

و چه از او دور ست

صوت غمناک خروس پنهان

پرپر شعله افشان پناه تپه