هر چه بر حاصل اندیشه نو کاشته ام می نگرم

صوت غمناک خروس پنهان

پرپر شعله افشان پناه تپه

رفت و آمدهای برزگر بیل به دست

هرچه در خاطر خود می پویم

قلمستان تنهاست

باز افسوس کنان می گویم