مکیده می شود

به سرزمین ما غروب کرد

چو شبنمی که از طلوع آفتاب

ز روی غنچه ای غمین

و واپسین ترانه های تلخ او

چو شبنم و ستاره پاک بود

پرنده ها ! ز کوی دوست می رسم