نماز مادرم تمام شد

دگر من از کرانه های بی نشانه می روم

درخت قد کشیده با تبر شکست

کبوتران ز بامها گریختند

و من کنار پنجره

در این هوای گرگ و میش بامداد

برای غربت امید گریه می کنم