گاه می خندید

ساحلی بودم که دریای میان بازوان استوار من شنا می کرد

زیر چشمم موج هایش بالهای شوق وا می کرد

گاه می رقصید

نغمه می گسترد از گرداب

قصه می آورد از نرم و درشت آب