آسمان چشم تنگ از شور ما آشفت

در تلاش پر تکاپویش هیاهوها به پا می کرد

جان بی آرام او را همنشین و همدلی بودم

سرخوش و سیراب و سنگین ساحلی بودم

بر زمین باران نفرین ریخت

جان دریا سوخت

در میان بازوان من