چه ز جامه کن گریزد چو کسی قبا ندارد

به از این چه شادمانی که تو جانی و جهانی

چه غمست عاشقان را که جهان بقا ندارد

برویم مست امشب به وثاق آن شکرلب

به چه روز وصل دلبر همه خاک می شود زر

اگر آن جمال و منظر فر کیمیا ندارد

به چه چشم های کودن شود از نگار روشن