پراندیشه شد جان آن پادشا

که با سوزش و جنگ و پتیاره اند

جهان آفرین بی نیازست ازین

ز بهر تو باید سپهر و زمین

که تا چون شود بی پر اندر هوا

ز دانندگان بس بپرسید شاه

کزین خاک چندست تا چرخ ماه