در تک تاریک دره هول

به سلامت بگذشت

و تو و من ای جان

اندر امید آن آتش افروختنی بر سر کوه

بینوار ماندیم

شب جادو را دیدی به سمندش که از این خطه گذشت

و گیاه و گل این واحه به نعلش کوبید