بار دیگر با من

و گیاه و گل این واحه به نعلش کوبید

خیز و کنون که به دشت

صبح شبنم زده ای می دمد و از دورادور

این جهان را بر چشم اندازی شسته ببین

و ببین

این گل تازه که در پنجره ام می شکفد خواب آلود