چو سایه بگذر ازسرم

ز کوچه خوابهای سایه پرورم

دگر مرا جدا مکن

صدا مکن

مرا ز سایه های دوستی سوا مکن

چه حاصلی ز شمعهای بی فروغ

ز خنده ها