تو با زبان شعله ریز واژه های سنگی ات بگو

نگاه و دست ما تهی

سکوت سوخت ریشه های حرف سبز گشته را

بگو بگو که گاه گفتن تو در رسید

که سخت تر شبی است

که سردتر شبی است از شبان دیر پای ما

یگو دهان ز گفت و گو مبند