تو مبین جهان ز بیرون که جهان درون دیده ست

سوی آسمان دیگر که به آسمان نماند

ره آسمان درونست پر عشق را بجنبان

پر عشق چون قوی شد غم نردبان نماند

چو دو دیده را ببستی ز جهان جهان نماند

دل تو مثال بامست و حواس ناودان ها

تو ز بام آب می خور که چو ناودان نماند