به سوار روح بنگر منگر به گرد قالب

چو مسیح خوبی تو سوی گور عازر آمد

چه خوش است داغ عشقت که ز داغ عشق هر جان

ز خراج و عشر و سخره ابدا محرر آمد

که غبار از سواری حسن و منور آمد

ز حجاب گل دلا تو به جهان نظاره ای کن

که پس گل مشبک دو هزار منظر آمد