وقتی درآمد خسن ات شعر سرخ بود

شمشیر بی غلاف

در حلقه مسلسل و سرنیزه

وقتی که ایستاده صلا دادی

صدها هزار غنچه نا سیراب

آب از کلام تو می خوردند

رنگ از لبان تو می بردند