صدها هزار غنچه نا سیراب

در حلقه مسلسل و سرنیزه

وقتی که ایستاده صلا دادی

وقتی درآمد خسن ات شعر سرخ بود

آب از کلام تو می خوردند

رنگ از لبان تو می بردند

وقتی که گفته های تو کوته بود