بی شمع و شب چراغ

از میخ های کلبه ربود آن تفنگ پر ؟

گیل آوا

ای روشنای چشم همه خانوار رنج

در پیش چون گرفتی این راه پر هراس

و آن گاه با کدام نشانی

بر خلق در زدی که جوابت نداد خلق ؟