همچو چشم خوش او خیره کش و بیمارند

سردهانند که تا سر ندهی سر ندهند

ساقیانند که انگور نمی افشارند

یار آن صورت غیبند که جان طالب اوست

صورتی اند ولی دشمن صورت هااند

در جهانند ولی از دو جهان بیزارند

همچو شیران بدرانند و به لب می خندند