صد هزارند ولیکن همه یک نور شوند

چو از آن سر نگری موی به مو در کارند

گر چه بی دست و دهانند درختان چمن

لیک سرسبز و فزاینده و دردی خوارند

شمع ها یک صفتند ار به عدد بسیارند

نورهاشان به هم اندرشده بی حد و قیاس

چون برآید مه تو جمله به تو بسپارند