دروغ هراسناک

روزی نمی تپد

بی آن که سر کشد گل عصیانی اش ز خاک

نفرین بر این دروغ

پل می کشد به ساحل اینده شعر من

تا رهروان سرخوشی از آن گذر کنند

پیغام من به بوسه لب ها و دست ها