تا اشک ما به گونه هم می چکد ز مهر

سر می زند ز جایی و خورشید می شود

تا دوست داری ام

تا دوست دارمت

تا هست در زمانه یکی جان دوستدار

کی مرگ می تواند

نام مرا بروبد از یاد روزگار