تا هست در زمانه یکی جان دوستدار

تا دوست داری ام

تا دوست دارمت

تا اشک ما به گونه هم می چکد ز مهر

کی مرگ می تواند

نام مرا بروبد از یاد روزگار

بسیار گل که از کف من برده است باد