تا قلههای سینه گرمت کند طلوع

بشکافم

الماس برکشم برش اندیشه روشنا

در چشم خانه های تو بنشانم

این سنگ کال را

با تیشه ام بکوبم و بتراشم

چندی به شب کمین کنم و راه شب زنم