مهتاب را به قامت تو پیرهن کنم

با تیشه ام بکوبم و بتراشم

چندی به شب کمین کنم و راه شب زنم

مهتاب را بدزدم

آری بپوشمت

باشد که جاودانگی ات را عیان کنم

ای در شبنم نشسته و بگرفته روز من