که آبی بنفشه ها ستاره ای است

برای دیدن گوزنهای تیزتک

ز صخره های به سنگ ها پریده ام

فراز آب رفتها

چکیده بر گلیم وحشی علف

نفس زنان و خسته چتر بید واژگونه را

به روی سر کشیده ام