که خارهای سبز سر کشند

نگاه کن ببین

غمت مباد و داغ دوری ات مباد

که لاله ها به کوه روشنند و رنگ بسته اند

دمی کنار این دریچه بالهای باز را در آسمان نظاره کن

ببین که لانه ها دوباره از پرندگان تهی است

ببین کسی به جای خویش نیست